Maşın gözəl şeydir, dostlar. Səni istədiyin yerə aparır, heç kimə möhtac etmir. Amma bir gün sənə xəyanət edəcəyini heç düşünmürsən. Həmin gün işdən çıxıb evə gedirdim, birdən mühərrikdən qəribə bir səs gəldi. Əvvəlcə fikir vermədim, amma bir neçə kilometrdən sonra maşın əsməyə başladı. Məcbur kənara çəkildim. Mühərrik işığı yanırdı, mən isə yolda qalmışdım.

Maşını tanış ustaya apardım. Usta uzun-uzadı baxdı, nəsə dedi anlamadım, sonra üzümə baxıb dedi: “300 manat, qardaş, yoxsa bu maşın işləməz.” Ürəyim ağzıma gəldi. Cibimdə 30 manat var idi, maaşa daha iki həftə var idi. Nə edəcəyimi bilmirdim.

Dostlara zəng elədim. Kimisi “bacarsaydım kömək edərdim” dedi, kimisi telefonu açmadı. Bir dostum dedi ki, “qardaş, mən də əlacım yoxdu, maaşı gözləyirəm.” Evə qayıtdım, fikirlər beynimdə dolaşırdı. Maşın olmasa işə gedə bilməzdim, işə getməsəm maaş almazdım, maaş almasam… Nə bilim, qapalı dairə.

Divanda uzanıb telefona baxırdım. Bəxtimdən həmin gün işdə ağır gün olmuşdu, yorğun idim, yata bilmirdim. Sosial şəbəkələri fırçalayırdım, birdən bir dostumun paylaşımı çıxdı. Şəkildə böyük bir pul görünürdü, altında da “şans hər yerdədir” yazmışdı. Şərh yazdım: “Nə olub, lotereya udmusan?” Dərhal cavab verdi: “Yox, onlayn oyunlarda bir az şansımı sınadım.”

Söhbətə başladıq. Nə oynadığını, necə oynadığını soruşdum. Dediyi saytı mən də eşitmişdim, amma heç vaxt daxil olmamışdım. Düzü, bir az da şübhə edirdim. İnternetdə müxtəlif şərhlər oxumuşdum, bəziləri yazırdı ki, mostbet dolandırıcılığı var, pul vermirlər. Dostuma dedim, güldü: “Mənə verdilər, niyə vermirlər?” Dedi ki, hər şey qaydalara uyğundu, əsas odur ki, lisenziyalı saytdır.

Düşündüm, daşındım, nə itirəcəm? Cibimdə 30 manat var. Əgər udsam, maşını təmir etdirərəm. Udsam da, uduzsam da, vəziyyət dəyişməyəcək. Onsuz da 300 manat hardan tapacağımı bilmirəm. Gecə yarısı qeydiyyatdan keçdim. Sayt çox böyük idi, o qədər oyun var idi ki, adamın gözü qarışırdı. Futbol, basketbol, tennis, slotlar… Nə ağlına gəlirsə. Mən isə heç nə başa düşmürdüm, sadəcə gəzirdim.

Dostum məsləhət gördü ki, kiçik məbləğlərlə başlayım. 5 manat qoydum, bir oyun seçdim, uduzdum. 5 manat da qoydum, yenə uduzdum. Ürəyim sıxıldı. Düşündüm ki, bəlkə də düz deyilmiş o mostbet dolandırıcılığı haqda eşitdiklərim. Amma dostumun şəkli gözümün qabağına gəldi. O udmuşdu, niyə mən udmayım?

10 manat qoydum. Bir az daha diqqətli olmağa qərar verdim. Artıq gecə yarısı keçmişdi, gözlərim yumulurdu, amma maraq daha güclü idi. Bir oyun tapdım – sadə idi, qaydaları asan idi. Mərci qoydum və başladım. Qazandım. 20 manat. İnanmadım. Yenə oynadım, qazandım. 50 manat. Ürəyim döyünməyə başladı.

Bilirsiniz, o hissi bilirsinizmi? Nəfəsiniz daralır, əlləriniz əsir, ürəyiniz sinənizdən çıxacaq kimi olur. Məndə də elə oldu. Saata baxdım, gecə 3 idi. Yata bilməzdim. Qəhvə hazırladım, oturdum yenə. Bu dəfə bir az cəsarətləndim. 20 manat qoydum. Qazandım – 100 manat. Özümü saxlaya bilmədim, qışqırdım. Gecə yarısı, qonşular oyanar deyə qorxdum, yastığı basdım üzümə.

Artıq balansda 180 manat var idi. Maşın təmiri üçün təxminən yarısı qədər. Düşündüm, bəlkə dayanım? Çıxarım bu pulu? Amma hərislik bir dəfə içimə girdi. Dedim, qoy bir az daha oynayım, bəlkə tam yığılar. Nəfsimə hakim ola bilmədim. Yenə oynadım, uduzdum. 30 manat getdi. Dəhşət hissi. Tez başqa oyuna keçdim. Qazandım. Yenə qazandım. Balans 250 manat.

Gözümə yuxu getmirdi. Nəfəs alırdım, amma sanki nəfəs almırdım. Telefonun ekranına baxırdım, rəqəmlər artıb-azalırdı. Bir anlıq düşündüm ki, bəs görəsən nə vaxta kimi davam edəcəm? Qərar verdim ki, 300 manat olanda dayanacam. Düz 300. Nə bir qəpik artıq, nə bir qəpik əskik.

Bir oyun daha. Qazandım – 280. Az qaldı. Bir oyun daha. Uduzdum – 250. Yenə düşdü. Acıqlı idim, əsəbi idim, amma dayana bilmirdim. Bir oyun daha – 310. Dayandım.

Səhər açıldı, günəş pəncərədən vururdu, mən isə hələ də oyanıq idim. Balansa baxdım – 310 manat. Heç yuxu deyildi. Bir anlıq fikirləşdim ki, bəlkə yatıb oyanım, görüm hər şey qaydasındadı? Yox, yata bilməzdim. Dərhal pulu çıxartmaq üçün əmr verdim. Yenə o fikir gəldi ağlıma – görəsən mostbet dolandırıcılığı deyilmiş o sözlər? Bəlkə pulumu verməzlər? Gözləməyə başladım.

O gün işə getmədim. Dedim xəstəyəm. Evdə oturub telefonumu yoxlayırdım. Gün yarım gün kimi keçdi. Axşam üstü bank hesabıma baxdım – 310 manat. Gəlmişdi. Oturduğum yerdə ayağa qalxdım, gülməyə başladım. Özümə gülürdüm, vəziyyətə gülürdüm. Dünən axşam 30 manatım var idi, bu gün 310 manat.

Sabahı gün maşını ustaya apardım. Usta baxdı, dedi: “300 manat.” Dedim: “Başla.” Oturub çay içdim, bir saat sonra maşın hazır idi. Sükanı əlimə alıb sürdüm, elə bil yeni maşın almışdım. Bir az fırlandım şəhərdə, heç yerə getmədim, sadəcə sürdüm. Pəncərəni açdım, külək üzümə vururdu. Yaxşı hiss idi.

Evə qayıdanda düşündüm – həyat nə qədər maraqlıdır. Dünən çarəsiz idim, bu gün hər şey qaydasındadır. O gecə oynamasaydım, maşın hələ də ustadan çıxmamışdı. Bəlkə dostumdan borc istəyəcəkdim, bəlkə də maşını satacaqdım. Amma hər şey yaxşı oldu.

İndi arada bir oynayıram, amma o gecəki kimi hərislik etmirəm. O hissi bilirəm – nə vaxt dayanmaq lazımdır. Bir də o gecəni xatırlayıram, gecə yarısı qəhvə içib oynadığım anları. Qəribədir, ən çətin anlarda ən gözəl şeylər olur.